Guy Wathieu
Laang hunn ech d’Welt mat den Ae vum Ingenieur gekuckt: observéieren, moossen, Systemer verstoen, d’Ursaachen hannert de Symptomer sichen. Dëse Bléck huet mech ni verlooss. En huet sech einfach op de Mënsch erweidert. Hannert enger Entscheedung, enger Widderhuelung, enger Angscht oder enger Kris sichen ech no deem, wat wierklech wierkt. D’Erfarung um Terrain huet mir gewisen, datt eng Theorie virun allem da wäertvoll ass, wann se op d’Realitéit trëfft, an datt all Mënsch seng eege Geschicht, seng eege Struktur a säin eegene Wee huet. Dës Iwwerzeegung zitt sech haut duerch mäi Schreiwen: D’Verännerung fänkt un, wa mir eise Startpunkt mat Kloerheet kucken an eis drop aloossen, dat ze erfuerschen, wat an eis no Entwécklung freet.
De Bléck verréckelen
E Liewe ka perfekt organiséiert sinn an awer lues a lues säi Goût verléieren. Déi selwecht Reaktioune kommen zeréck, déi selwecht Situatioune widderhuele sech, déi selwecht Äntwerte féieren zu deene selwechte Resultater. D’Middegkeet setzt sech dann als Signal fest: Eppes rifft no Beweegung.
Genee dës Plaz interesséiert mech.
Ech sichen gär nom Mechanismus hannert der Widderhuelung, no der Ursaach hannert dem Symptom, no der Méiglechkeet hannert enger scheinbarer Sakgaass. Meng Erfarung huet mir gewisen, datt eng dauerhaft Verännerung op der geliefter Realitéit opbaut: seng Geschicht unerkennen, se integréieren an duerno eng nei Erfarung, en anert Verhalen oder eng aner Aart a Weis, op dat ze kucken, wat geschitt, woen. De Bléck ze änneren, mécht schonn eng aner Strooss op. Se ze goen, verlaangt duerno, säin Deel vun der Verantwortung erëm ze iwwerhuelen.
Fir den Entdecker schreiwen
Ech schreiwe fir deen, dee spiert, datt eng Aart a Weis ze liewen op en Enn kënnt, an dee fillt, datt eng aner méiglech ass. Ech nennen hien den Entdecker, well hien bereet ass, déi meescht befuere Stroossen ze verloossen, fir ze kucken, wat sech a sengem Banneschten ofspillt.
Ech gi vum Erliefte aus. Ech verbannen et mat der Genauegkeet vun der Analys, der Erfarung um Terrain an der Introspektioun. Duerno sichen ech, wéi e Verständnis zu enger konkreter Erfarung ka ginn.
D’Verännerung, vun där ech schwätzen, hunn ech selwer duerchlieft. Si huet mech vun der Kontroll bei d’Akzeptanz, vun der Widderhuelung bei d’Experimentéieren a vum Urteel bei d’Verzeiung geféiert. Déi dräifach Verzeiung — géintiwwer deenen, déi mech verletzt hunn, géintiwwer mir selwer a géintiwwer dem Liewen — huet mäi Verhältnes zu menger Geschicht déif verännert. Si huet mir gewisen, datt eng integréiert Verletzung eppes anescht wéi eng Laascht ka ginn: Si kann zu Selbsterkenntnis ginn an duerno zu Fräiheet.
Authentizitéit, Fräiheet, Freed
Dës dräi Wierder si mäi Kompass ginn.
Authentizitéit heescht, deem ze begéinen, wat wierklech do ass, hannert de Rollen, den Automatismen an den ugesammelte Schutzmechanismen.
Fräiheet heescht, nees eng Méiglechkeet ze wiele fannen, do wou déi perséinlech Geschicht d’Fortsetzung an eiser Plaz ze schreiwe geschéngt huet.
Freed ass déi bannenzeg Beweegung, déi nees opdaucht, wann d’Liewen erëm ufänkt ze fléissen a mir eis trauen, anescht ze experimentéieren.
Meng Méthode 4I™ — Identifizéier, Integréier, Innovéier, Inspiréier — ass d’Praxis, déi mir hëlleft, an dës Richtung weiderzegoen. Identifizéieren, wat wierklech wierkt. Integréieren, wat d’Erfarung weist. Innovéieren, andeems ech eppes Neies a meng Entscheedungen a mäi Verhalen aféieren. Inspiréieren, wann dës Verännerung ufänkt, iwwer mech eraus ze stralen.
Reegelméisseg praktizéiert féieren d’4I™ mech zu méi Authentizitéit, Fräiheet a Freed.
Hei läit haut meng Aarbecht als Auteur: d’Erfarung a Bewosstsinn verwandelen, d’Bewosstsinn a Choix, an de Choix a Beweegung.
Kontakt
Léifen Entdecker, du kanns de Guy Wathieu per E-Mail kontaktéieren. Och wann all Noriicht opmierksam gelies gëtt, kann eng Äntwert net garantéiert ginn. Nëmme präzis Ufroen, déi direkt mat de Bicher oder der Aarbecht vum Auteur ze dinn hunn, kënnen eng Äntwert kréien.
